Let law rule

In augustus 2022 liep de Nederlandse profvoetballer Donny van Iperen zwaar traumatisch hersenletsel op na een botsing tijdens een wedstrijd voor FC Zimbru Chișinău in Moldavië. Hij vocht voor zijn leven, lag wekenlang in coma en onderging een intensief revalidatietraject. Ondanks de vooruitgang die hij heeft geboekt, kampt Donny nog altijd met blijvende lichamelijke en cognitieve beperkingen. Zijn letsel maakte abrupt een einde aan zijn profvoetbalcarrière en veranderde zijn leven voorgoed.  Op 16 oktober 2026 oordeelde the Court of Arbitration for Sport (CAS), na een jarenlange juridische procedure en een tegenvallend oordeel van de FIFA Dispute Resolution Chamber (DRC), in het voordeel van Donny. Het CAS stelde vast dat FC Zimbru verschillende contractuele verplichtingen had geschonden, waaronder de verplichting om verzekeringsdekking af te sluiten. Het CAS kende Donny een aanzienlijke vergoeding toe voor achterstallig salaris, verlies aan verdienvermogen, medische kosten, immateriële schade.  Reacties op de uitspraak  Donny van Iperen geeft zelf de volgende reactie:  Ik had nooit kunnen bedenken dat voetbal mijn leven op deze manier zou veranderen. Voetbal was mijn passie en mijn toekomst, en in enkele seconden veranderde alles.  De afgelopen vier jaar waren ongelooflijk zwaar, niet alleen voor mij maar ook voor mijn familie en de mensen om mij heen. Ik heb heel hard gewerkt aan mijn herstel, maar ik ondervind nog dagelijks de gevolgen van mijn letsel.  Ik ben heel blij en opgelucht met de uitspraak van het CAS. Tegelijkertijd blijft het verdrietig wat er is gebeurd en wat ik daardoor allemaal ben kwijtgeraakt. Helaas kunnen we de tijd niet terugdraaien. Deze uitspraak kan mij mijn oude leven niet teruggeven, maar betekent wel heel veel voor mij. Ik hoop dat ik nu eindelijk met meer zekerheid naar de toekomst kan kijken. De Nederlandse spelersvakbond VVCS, die Donny gedurende de hele procedure heeft gesteund, benadrukt het bredere belang van de uitspraak:  Deze uitspraak is een belangrijke herinnering aan de fundamentele verantwoordelijkheid die voetbalclubs dragen tegenover hun spelers.  Profvoetballers zetten elke keer dat ze het veld betreden hun gezondheid en hun carrière op het spel. Zij moeten erop kunnen vertrouwen dat hun clubs de contractuele afspraken nakomen die zijn bedoeld om hen te beschermen bij ernstig letsel.  De zaak van Donny laat zien welke verwoestende gevolgen kunnen ontstaan wanneer die bescherming ontbreekt. Ernstig letsel kan de carrière van een speler in een oogwenk beëindigen en hem levenslang met fysieke, mentale en financiële gevolgen opzadelen.  De VVCS heeft Donny gedurende dit hele proces gesteund en verwelkomt de CAS-uitspraak als een belangrijke uitkomst, zowel voor Donny persoonlijk als voor de bescherming van profvoetballers in bredere zin.  Wij staan achter Donny en verwachten dat de CAS-uitspraak wordt gerespecteerd en uitgevoerd. De volgende stap  Als advocaat van Donny van Iperen ben ik erg blij met de uitkomst van de procedure bij het CAS. Het tribunaal heeft een zorgvuldige en goed onderbouwde uitspraak gedaan, waarin zowel de contractuele verplichtingen van de club als de grote gevolgen die het niet nakomen daarvan voor Donny heeft gehad, duidelijk naar voren komen.  Met deze uitspraak is een belangrijke

De Nederlandse term Q-koorts is afgeleid van het Engelse Query fever, vrij vertaald: koorts met een vraagteken. De term stamt uit 1937, toen bij slachthuismedewerkers in de Australische stad Brisbane een mysterieuze koortsachtige ziekte uitbrak. Onderzoekers wisten aanvankelijk niet wat de oorzaak was. Na intensief onderzoek ontdekten de microbiologen Macfarlane Burnet en Herald Cox de bacterie die de ziekte veroorzaakte. Die bacterie heet sindsdien Coxiella burnetii. Hoe raak je besmet?  Q-koorts is een zogeheten zoönose: een ziekte die van dier op mens overspringt. In Nederland zijn geiten en schapen de belangrijkste besmettingsbron voor de mens. De bacterie verspreidt zich via de lucht. Mensen raken besmet door inademing in de omgeving van besmette dieren.   Besmette dieren scheiden de bacterie uit via de placenta en het vruchtwater, maar ook via urine, ontlasting en melk. De bacterie kan maanden tot jaren overleven in uitgedroogd materiaal en is bestand tegen hitte en veel ontsmettingsmiddelen. De meeste besmettingen vinden plaats tussen februari en mei, als geiten en schapen lammeren. Q-koorts is extreem besmettelijk, een kleine hoeveelheid bacteriën is genoeg om ziek te worden.  Wat zijn de klachten  Na besmetting kan het twee tot drie weken duren voordat klachten optreden. Dat gebeurt bij ongeveer 40% van de mensen die zijn besmet, de rest merkt niets. In eerste instantie lijken de verschijnselen op die van een zware griep: hoge koorts, hoofdpijn, gewrichtspijn en ernstige vermoeidheid. Veel mensen herstellen daarna.   Bij een deel van de mensen treden complicaties op, waaronder longontsteking, leverontsteking (hepatitis) en hersenvliesontsteking. Ouderen, zwangeren en mensen met een verzwakt immuunsysteem of een hartklepafwijking lopen meer risico op een zwaar of dodelijk beloop. De sterfte door acute Q-koorts ligt op 1 tot 2%.   Bij ongeveer 2% van de patiënten blijft de bacterie in het lichaam aanwezig. Dit noemen we chronische Q-koorts. De bacterie kan in dat geval levensgevaarlijke ontstekingen veroorzaken aan hartkleppen, vaatprothesen en gewrichtsprothesen. De sterftekans bij chronische Q-koorts is hoog: volgens de Nederlandse database die is bijgehouden sinds de uitbraak in de periode van 2007 tot 2010, overlijdt 29% van de patiënten met chronische Q-koorts. Het Q-koorts vermoeidheidssyndroom  Een aparte en veelvoorkomende complicatie is het Q-koorts vermoeidheidssyndroom, afgekort QVS. Ongeveer een op de vijf mensen die een acute Q-koortsinfectie heeft doorgemaakt, ontwikkelt dit syndroom.    Bij QVS is geen levende bacterie meer aantoonbaar, maar het immuunsysteem blijft overactief. De klachten zijn ingrijpend: extreme vermoeidheid, spierpijn, gewrichtspijn, concentratie- en geheugenstoornissen, slaapproblemen, hoofdpijn, wazig zicht, nachtzweten, kortademigheid, prikkelbaarheid, depressieve klachten en verminderde inspanningstolerantie. Het dagelijks leven, het werk en sociale contacten komen zwaar onder druk te staan.   QVS heeft veel overeenkomsten met andere aandoeningen en infecties, zoals long COVID, de ziekte van Lyme en de ziekte van Pfeiffer. Of volledige genezing mogelijk is, is tot nu toe niet bekend.   De Nederlandse uitbraak  De grootste Q-koortsuitbraak ooit vond plaats in Nederland, tussen 2007 en 2010. Officieel werden ruim 4.000 besmettingsgevallen via laboratoriumonderzoek bevestigd. Onderzoekers van het RIVM schatten dat het werkelijke aantal besmettingen tussen de 40.000 en 50.000 lag. Veel van deze mensen ondervinden tot op de dag

Aan het begin van mijn loopbaan stond onder mijn publicaties “is werkzaam als advocaat bij Beer advocaten”. Ritueel was dat de redactie “werkzaam als” verwijderde, en ik dat terugplaatste. Ik was geen advocaat, dat was mijn werk. Wat jaren later mocht ik een arts bijstaan die door hersenletsel niet meer voltijds kon werken. Hij vertelde mij dat arts zijn, net als advocaat, ‘egoberoepen’ worden genoemd. Je doet je werk met hart en ziel, en verliest een deel van jezelf als je daarmee moet stoppen. Ik realiseerde toen: dat geldt ook voor mij. Ik ben advocaat. Toen mij weer wat jaren later steeds vaker werd gevraagd waarom ik geen mediator werd, dacht ik aan mijn egoberoep. Kan je advocaat zijn én werkzaam als mediator?  Mijn kantoorgenoot Josée van de Laar, de eerste mediator in ons vakgebied, zei dat deze combinatie in de praktijk nadelen heeft. De partij die jou in jouw rol als mediator moet vertrouwen op jouw neutraliteit, treft jou de volgende dag in jouw rol als partijdige advocaat. Josée van de Laar was ook degene die de advocaten van ons kantoor samen met de schadebehandelaars van Fortis de cursus Harvard-onderhandelen liet volgen. Doel van Harvard-onderhandelen is om een win-win-oplossing te laten ontstaan, in plaats van vechten over standpunten. Je bent daarbij hard op de inhoud, en zacht op de persoon. Voor mij de kern van de moderne advocaat. Harvard-onderhandelen als advocaat ligt mijns inziens niet ver af van het werk van mediator. In beide functies slaag je het mooist, als je de standpunten van beide partijen scherp kan stellen om ze vervolgens in goed overleg tot elkaar te brengen. Dat maakt dat ik nu kan schrijven: ik ben advocaat en werkzaam als MfN-mediator.