Voor Linde Mayer schuilt het mooie van het aansprakelijkheidsrecht in de menselijke kant ervan. In haar werk vindt ze zingeving: zij staat slachtoffers bij die letsel hebben opgelopen en zet zich in voor grote groepen gedupeerden, soms jarenlang. In dit interview vertelt ze over haar overstap uit de commerciële advocatuur, de dagelijkse praktijk van letsel- en massaschade en de toekomst van de Wet afwikkeling massaschade in collectieve acties (WAMCA).
De overstap naar Beer advocaten
Linde Mayer kwam na een master privaatrecht terecht in de commerciële advocatuur, daar voltooide zij haar beroepsopleiding tot advocaat. Maar al snel begon er iets te knagen: ‘Ik merkte dat ik van dat type zaken niet warm of koud werd, het ging allemaal over geld en dan was het om een miljoentje meer of minder’. Ze ging bij zichzelf ten rade waar zij gepassioneerd over is en werd op dit kruispunt teruggebracht naar een cruciale avond in haar studententijd. Een inmiddels oud Beer-collega werd uitgenodigd op een sprekersavond en maakte een onuitwisbare indruk op Mayer. ‘Hij vertelde over de nabestaanden van slachtoffers die hij bijstond in vliegrampen, zoals bij de crash van Turkish Airlines. Ik dacht gewoon wow, dit is zulk bijzonder werk, waarbij je echt wat kan betekenen voor slachtoffers en nabestaanden.’
Na meerdere verkennende gesprekken maakte Mayer kort na de afronding van haar advocaat-stage de overstap naar Beer advocaten. Wat haar aanspreekt in het letselschaderecht, is dat het altijd over mensen gaat: ‘Aansprakelijkheidsrecht is heel menselijk recht’. Ook vertelt Mayer over de werkwijze die voor haar compleet anders ligt dan wat ze gewend was in de commerciële advocatuur. ‘Bij Beer advocaten kreeg ik al snel een eigen winkeltje met eigen zaken waar ik volledig verantwoordelijk voor ben. Dit vond ik bijzonder om te merken, omdat ik gewend was een concept te schrijven of het uitzoekwerk te doen.’ Zij benadrukt dat in de klassieke letselschadezaken je één individu bijstaat ‘en dat doe je als advocaat zelf’.
Twee kanten van de medaille
Met enthousiasme vertelt Mayer over de langere één op één trajecten die zij aangaat met cliënten: ‘Letselschadezaken duren vaak lang en daarom ben je ook een vertrouwenspersoon voor diegene’. Onlangs verscheen de geboortekaart van het zoontje van een cliënt op haar deurmat. ‘Dat is waar ik het voor doe, na een lang traject dat zich nu in de fase van schadeafwikkeling bevindt, dat mijn cliënt zijn leven weer heeft kunnen oppakken en vader is geworden,’ aldus Linde Mayer.
Dit neemt niet weg dat een vertrouwenspersoon zijn voor cliënten ook een andere kant van de medaille kent. Mayer benadrukt dat ‘je te maken hebt met mensen die het echt heel moeilijk hebben’. Voor haar kenmerkt het werk zich dan ook door het bieden van rechtsbijstand aan slachtoffers, maar het begrenzen van andere hulp. ‘Dat is best pittig soms, want je hebt te maken met veel ellende.’ Het werkt leent zich voor empathische advocaten die duidelijk grenzen stellen, it is not for the faint-hearted.
Individuele zaken en collectieve acties
Ongeveer de helft van Mayers werk bestaat uit individuele letselschadezaken, de andere helft uit zaken voor grote groepen benadeelden. Zo werkt zij onder meer aan zaken over de Q-koorts-uitbraak en aan procedures waarin zij nabestaanden bijstaat van Indonesische mannen die tijdens de onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949) door Nederlandse militairen zijn geëxecuteerd. Beide dossiers betreffen civielrechtelijke procedures tegen de Nederlandse staat.
Mayers ambities liggen bij het verder uitbouwen van de massaschadepraktijk: ‘Ik hoop dat we daarin mooie zaken kunnen doen met maatschappelijke impact en iets kunnen bereiken voor grote groepen mensen’. Tegelijkertijd wil ze individuele zaken blijven doen. Die bieden afwisseling en geven ruimte om soms sneller stappen te zetten, bijvoorbeeld door een voorschot te regelen of een deskundige in te schakelen.
De toekomst van de WAMCA
De Wet afwikkeling massaschade in collectieve acties, kortweg WAMCA, maakt het sinds 2020 mogelijk dat een belangenorganisatie collectief een schadevergoeding vordert als een grote groep mensen schade heeft geleden. Mayer ziet daarin kansen: ‘Het zou een heel mooi instrument kunnen zijn om iets te bereiken voor grote groepen benadeelden’. In de praktijk gaat veel tijd zitten in de vraag of een belangenorganisatie ontvankelijk is en de groep mag vertegenwoordigen. ‘Op dit moment wordt er veel geprocedeerd over ontvankelijkheid. Daardoor kan het jaren duren voordat de inhoud van een zaak aan bod komt.’ Mayer begrijpt dat de wet eisen stelt aan belangenorganisaties. Toch vraagt zij zich af of de procedure zo werkt als bedoeld. ‘Als er na vijf jaar nog geen inhoudelijke uitspraak is, kun je je afvragen of de wet werkt zoals we hadden gehoopt. Het zou mooi zijn als we over niet al te lang écht over de inhoud kunnen procederen.’
Ruimte om je eigen weg te kiezen
Linde Mayer is op haar plek bij Beer advocaten, en ze hoopt dat dat de route die zij heeft afgelegd mogelijk andere advocaten kan inspireren. Zij adviseert advocaten die twijfelen over hun werk om kritisch te kijken naar de zaken die ze behandelen. ‘Word je daar echt warm van? Er zijn veel slimme mensen die werk doen dat prima is, maar waar ze niet per se gepassioneerd over zijn.’ Wie over een overstap nadenkt, kan haar altijd benaderen. ‘Neem gewoon eens contact op voor een kop koffie, dat heb ik zelf ook gedaan. Je kunt vrijblijvend kennismaken en horen wat voor werk we doen.’
